Ik zit mij wel eens te bedenken dat wij eigenlijk van geluk mogen spreken dat onze God goed is. Onze geweldige Heer Die het zo gemaakt heeft dat “liefde” de belangrijkste van alle eigenschappen is.
“Genadig en barmhartig is de HEERE, geduldig en groot aan goedertierenheid. De HEERE is voor allen goed, Zijn barmhartigheid rust op al Zijn werken”. Psalm 145 vers 8 en 9
Ik vraag mij dan ook wel eens af hoe de wereld eruit zou hebben gezien als God slecht was geweest? Sommige atheïsten, je weet wel, de mensen die niet in God geloven, schijnen er juist van overtuigd te zijn dat God een monster is en dat moet dan de reden zijn waarom ze niet in Hem te geloven. En omdat Hij niet bestaat natuurlijk.
“Wat hebben jullie een monsterlijke wraakzuchtige God die ook nog eens kinderoffers verlangt” is een tot vervelens toe gehoorde, gaap-opwekkende, aanklacht van dezelfde atheïsten. Afgezien van het feit dat zij geen basis hebben om deze aanklacht te maken, omdat zij niet beschikken over een absolute moraal waar zij wie dan ook mee kunnen veroordelen, is het vooral weer een opmerking uit onverstand en een duidelijke haat voor alles wat met God te maken heeft.
Want als er geen hogere autoriteit is dan de mens, dan bepaalt de mens dus zelf of iets goed of slecht is. En als bijvoorbeeld jouw buren beslissen dat eigendommen stelen van hun buren tot de mogelijkheden zouden moeten behoren, wat zou je daar dan tegenin kunnen brengen? Zij bepalen dan toch immers ook zelf hun eigen moraal?
Of beroep je je daarna toch liever op een democratisch gekozen regering die dan de moraal zou moeten bepalen van het land waarin je woont? Lijkt mij ook niet aan te raden, want tijdens de tweede wereldoorlog was de meerderheid van de Duitsers het eens met de duivelse moraal van Hitler.
Of moeten we de moraal van de meerderheid in de wereld volgen? Voor degenen die dit geloven is het dan maar te hopen, misschien tegen beter weten in, dat er geen Islamitische meerderheid gaat ontstaan in de komende jaren want de moslims hebben namelijk ook niet bijzonder veel liefde voor atheïsten.
De reden dat christenen wel in een absolute moraal geloven is niet omdat zij die zelf hebben bedacht of met elkaar hebben afgesproken, maar omdat God Die heeft geopenbaard in de Bijbel. Het bestaan van een absolute moraal is dus een heel sterk argument voor het bestaan van God. Omdat het één, volgens mij, niet zonder het andere kan.
Ik ben zelf zeker geen intellectueel maar desondanks ben ik wel enigszins in staat om intelligentie van domheid te onderscheiden en ik kan maar bar weinig intelligentie ontdekken in de standpunten van de atheïsten. Zoals bijvoorbeeld hun geloof in de big bang, er was echt niets maar toch ontplofte dat niets echt en hier zijn we dan. En omdat zij evolutie voor waar houden, zijn zij ook gedwongen te geloven in spontane regeneratie. Dat is het geloof dat leven spontaan kan ontstaan uit dood materiaal. Terwijl de wet van biogenese stelt dat leven alleen kan voortkomen uit leven. De atheïsten doen het vaak voorkomen alsof de wetenschap aan hun kant zou staan terwijl zij dit soort onwetenschappelijke onzin verdedigen waar geen enkel bewijs voor is.
“De goddeloze, met zijn neus trots omhoog, onderzoekt niet. Al zijn gedachten zijn: Er is geen God!” Psalm 10 vers 4
Het atheïsme is volgens mij sowieso een merkwaardige positie om in te nemen. Want wie noemt zichzelf naar iets waar je niet in gelooft? En om met zekerheid het bestaan van God te kunnen ontkennen impliceert volgens mij dat je dan zou moeten beschikken over alle kennis in het universum. Want je hoeft alleen maar aan de atheïst te vragen of zij ongeveer 30% weten van alles wat er te weten is.
Als zij dan eerlijk zijn zullen ze moeten toegeven dat zij zelfs die 30% bij lange na niet halen.
Je hoeft daarna alleen nog maar te vragen of het heel misschien een mogelijkheid zou kunnen zijn dat God Zich zou kunnen bevinden in die 70% waar de atheïst geen weet van heeft?
En als die atheïst zich laat leiden door de logica zal hij daar toch echt bevestigend op moeten antwoorden. Zou het dan niet raadzaam zijn om al die bewijzen voor het bestaan van God serieus te onderzoeken zolang God Zich nog laat vinden? Helaas moet het gezegd worden dat het atheïsme vaak geen kwestie is van logica maar veelal een kwestie van onwil.
“Zoek de HEERE terwijl Hij te vinden is, roep Hem aan terwijl Hij nabij is. Laat de goddeloze zijn weg verlaten, de man van ongerechtigheid zijn gedachten. Laat hij zich bekeren tot de HEERE, dan zal Hij Zich over hem ontfermen, tot onze God, want Hij vergeeft veelvuldig. Want Mijn gedachten zijn niet uw gedachten, en uw wegen zijn niet Mijn wegen, spreekt de HEERE”. Jesaja 55 vers 6 t/m 8
Een iets meer intelligentere positie om in te nemen dan het atheïsme is om jezelf agnost te noemen. Dat is iemand die denkt dat het wel of niet bestaan van God niet bewezen kan worden en daarom willen zij geen standpunt innemen. Klinkt op zich als een redelijke neutrale positie maar uiteindelijk toch ook vrij zinloos omdat zij daarmee eigenlijk de discussie waar het hier om gaat uit de weg gaan. En in de Bijbel bestaan geen neutrale posities, je bent voor of tegen God, gelovig of ongelovig.
“Wie met Mij niet is, die is tegen Mij; wie met Mij niet verzamelt, die drijft uiteen.”
Lukas 11 vers 23
Ik weet dat wij allemaal zondige mensen zijn die van nature God niet zoeken maar toch heb ik persoonlijk nooit getwijfeld aan het bestaan van God. Vanaf een jaar of tien vroeg ik mij al af wat de zin van dit alles was. Zoals zovelen met mij wist ik dat er meer moest zijn dan geboren worden, werken en dan sterven. Achterna kan ik dat gevoel omschrijven als een gemis diep in mijn ziel. Nu geloof ik, zonder het te begrijpen, dat wij gemaakt zijn met een lege plaats in ons hart die alleen gevuld kan worden door Gods Geest Zelf.
Persoonlijk heb ik ook geen alternatief voor God. Bijvoorbeeld het naturalisme, het geloof dat er geen bovennatuurlijke dingen bestaan, en dus ook geen God, had voor mij geen enkele aantrekkingskracht omdat het geen antwoorden gaf. Ook het evolutieverhaal heeft bij mij nooit ingang gekregen. Dat kwam mede doordat ik vroeger ergens een vergelijking las waar ze het evolutieverhaal vergeleken met het ontstaan van een auto. Een auto bestaat uit ongeveer dertigduizend onderdelen en laten we zeggen dat al die onderdelen mooi afgewerkt ergens los op de grond liggen. En ik maak het heel gunstig voor de gelovers in evolutie door te zeggen dat het op de plek waar deze vergelijking plaats vond constant waaide. Hoelang zou het volgens jou duren voordat die willekeurige windvlagen het voor elkaar kregen om de hele auto in elkaar te zetten? Volgens mij is dat totaal onmogelijk maar vooruit, laten we zeggen dat het na een miljard jaar uiteindelijk toch is gelukt.
Dan blijven we toch zitten met de hamvraag, wie deed er benzine in en startte de auto?
Volgens het internet bestaat ons volwassen lichaam uit ongeveer dertigduizend miljard cellen en die worden allemaal aangestuurd door ons volledig unieke DNA. Dat is dan ruim negentwintig biljoen meer onderdelen dan de auto waar we het net over hadden. DNA is de blauwdruk van de mens die boordevol zit met informatie wat elke cel in het lichaam moet doen om een mens te maken en te onderhouden. Volgens mij kan informatie alleen maar uit intelligentie voortkomen en dus wederom een heel sterk argument voor het bestaan van God.
Ik snap eigenlijk niet goed waarom de ongelovigen God een monster durven te noemen. Want de God die ik ken uit de Bijbel is zo’n beetje het complete tegenovergestelde van wat zij beweren. De God die ik ken uit de Bijbel heeft de grootst mogelijke liefde die er is door Zijn leven voor ons te geven. Die geweldige God die nu de genadetijd heeft ingesteld waardoor iedereen vrij tot Hem mag komen terwijl God Zijn gerechtvaardigde wraak bewaart tot de eindtijd. En als Hij dan eindelijk de gelegenheid heeft om Zijn wraak uit te voeren in de grote verdrukking, zelfs dan geeft Hij nog mensen de kans om tot geloof te komen. De God die ik ken barst van de liefde voor de mens!
En ik ben blij dat God af en toe kwaad wordt, want stel je voor dat al die ellende Hem niets deed. Toch is de belangrijkste reden voor die grote verdrukking volgens mij niet zozeer de wraak van God maar wederom onze Schepper Die de mensheid een laatste strohalm geeft om zich te bekeren. Want waarom zitten de kerken vol als het oorlog is of als er een grote ramp is gebeurd? Hebben de mensen misschien lijden nodig om de ernst van hun situatie in te zien?
De enige manier hoe ik als christen “God” en “monster” in één zin kan gebruiken is door te getuigen dat God uiteindelijk een “monsterzege” zal behalen op al Zijn tegenstanders. En wat een geweldige grote dag zal dat zijn! Dat is trouwens ook zo’n beetje de tijd dat naturalisten, atheïsten en de agnosten ophouden te bestaan.
In die tijd zal iedereen zijn knieën buigen voor de almachtige God en is het geen kwestie meer van wel of niet geloven maar van weten.
Er is dan geen reden meer om ongelovig te zijn en feitelijk, als je de talloze bewijzen voor het bestaan van God serieus onderzoekt, is die reden er nu ook niet.